آخرين ترانه برای تو

پرده‌ی ِ آخر: اين وب‌لاگ هم ديگه لطفی نداره. ترانه‌ی ِ من برای ِ تو به پايان ِ خودش رسيد. اون چيزی که در جست‌وجوی ِ اون، نوشتن تو اين‌جا رو آغاز کردم، و به اميد ِ پيدا کردن‌اش، اين نوشتن رو ادامه دادم، هرگز پيدا نشد. خسته‌تر از اونی هستم که فعلاً ادامه بدم. حالا باز دوباره هم من تنهام، و هم تو. ديگه هم کسی برای ِ کسی ترانه نمی‌گه. من برای ِ خودم گريه می‌کنم، تو هم برای ِ خودت...

◊ تنهايی عميق‌ترين واقعيت در وضع ِ بشری‌ست ... تنهايی فقط زمان ِ تنهايی نيست، بلکه زمان ِ عشق و قهرمانی و ايثار نيز هست. (ديالکتيک ِ تنهايی، اوکتاويو پاز، خشايار ديهيمی)

◊ از همه‌ی ِ دوستان ِ مهربون ِ ديده يا ناديده که تو اين مدت با اظهار ِ لطف‌شون به من دل‌گرمی می‌دادن، خيلی خيلی تشکر می‌کنم.

/ 3 نظر / 7 بازدید
pariman

اگه اون به چيزي که ميخواستی رسيدی خوشحالم .

ندا

آره بابا چيه پرشين بلاگ؟ بيا بلاگ اسپات.