دروغ

به خودم که دروغ می‌گويم،
تو زيباتری...
تو زيبايی؛
و اين‌گونه زندگی هم زيباتر است.

چراغ‌ها را خاموش می‌کنم.
پيکر ِ رقصان‌ات
در تاريکی به‌تر پيداست.
صدای ِ تو
وقتی که چشمان‌ام بسته‌ست
زيباتر به گوش می‌رسد...

◊ حرف‌ها تمام نشد و اين شعر هم ناتمام ماند. اما دروغ کدام است؟! مگر می‌شود آدم به خودش دروغ بگويد؟ روزها و شب‌های ِ من از فکر ِ به توست که فروزان می‌شود.

/ 4 نظر / 5 بازدید
خسته

وقتي تاريک مي کنم هوا را، تنها نور توست که اتاق خيالم را روشن مي کند. و نور زيباست، آخر در پشت آن چيزي ديده نمي شود که بگويم زشت است يا زيبا.

pani

زيبايي...زيبايي مي شود شط پر آب رويا...و خيلي چيزها را به دامان فراموشي مي سپارد.

pani

تو زيبايی؛ و اين‌گونه زندگی هم زيباتر است....اين عاليه...اين قسمت عاليه

amir

آدم موقع بوسيدن کسی که خيلی دوستش داره ُ‌موقع ديدن يک رويا ُ‌ موقع شنيدن صدايی که به نظرش خيلی و قشنگه چشماشو می بنده - چون لحظات قشنگ رو با چشم نميشه ديد ... بايد حسشون کرد .