دنيای مهربان

پشت ِ اين نقاب ِ خنده‌رو و کم‌توجه
هيچ صورت ِ غمگين و عجيبی نيست؛
پنهان نکرده‌ام چيزی را.

◊ اين رو ۳۰ فروردين ِ ۱۳۸۳ نوشته بودم. حالا تقديم‌اش می‌کنم به به‌ترين و مهربون‌ترين دوست‌ام تو اين دنيا... من چه‌قدر خوش‌بخت‌ام که همچين دوست‌هايی دارم، و چه‌قدر احمق‌ام که قدرشون رو نمی‌دونم.

وقتی تو مهربان باشی
دنيای ِ مهربانی داريم
(حميد مصدق)

/ 3 نظر / 7 بازدید
پانته آ

می دونی دوستای خوب و حس به اين شفافی چی رو ثابت می کنه؟

pariman

che bi gelaye va che bi soal gah mitavan doost dasht.che bi hava . bi shak va hatta gaman.

amir

سلام ! اينو قبلا خونده بودم هرچند دوباره خوندنش از قشنگيش کم نکرد ! خوشحالم که فهميدی همچين دوستايی داری !