پارانوئيک

دانه‌دانه می‌خندند و دود می‌شوند در هوا اين آدم‌ها. سعی می‌کنم بدم نيايد ازشان. راحت نيست. وقت خنده انگار صدايی خارج از اين دنيا ـــ از دوزخ شايد ـــ از انتهای حلقوم‌شان به گوش می‌رسد، و قيافه‌های‌شان به نظر مثل هيولا می‌ماند. شايد هم نه ـــ مطمئن نيستم آخر. نکند دچار پارانويا شده‌ام! اما اين را می‌دانم که خنده‌های‌شان با خنده‌های تو فرق می‌کند... خيلی فرق می‌کند.

/ 5 نظر / 3 بازدید
amir

هی بچه ! زير ديپلمspeak کن ! پارانويا چيه ؟؟؟؟ /Just to see you smile /I’d do anything /That you wanted me to /And all is said and done/ /I’d never count the cost It’s worth all that’s lost Just to see you smile

پانته آ

ايمان پارانويا اين نيست....موضع دفاعي فقط در مقابل موضع مهاجم پيش مياد...و اين افكار فقط دفاعه...

پانته آ

دفاع در مقابل هرچيزی که لبخند آرومت رو تهديد می کنه... و چقدر از دست ميدن آدما اين لبخند های بی شائبه ی هم رو.

pariman

آنها بيمارگونه ميخندند و هنر ماست که خسته دوست بداريم . و حضور اوست دلخوشی ما (با آن خنده های بی شک يکتاش) . کاش هر صبح ...

shirin

سلام جالب بود به ما سر بزن!